ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริงในการส่งเสริมการเรียนรู้เกี่ยวกับวัดและทัศนคติด้านวัฒนธรรมไทยในเขตดุสิต 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ระหว่างการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริงกับวิธีการเรียนรู้แบบบรรยาย และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ใช้ประชากรทั้งหมด จำนวน 74 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 37 คน และกลุ่มควบคุม 37 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริง แผนการสอนรายวิชาการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัล แบบทดสอบวัดความรู้ แบบสอบถามความพึงพอใจ และเว็บไซต์การเดินทางเสมือนจริงเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Paired Samplest-test และ Independent Samples t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้เรียนมีการเรียนรู้จากการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริงเกี่ยวกับวัดและวัฒนธรรมไทยในเขตดุสิตและมีทัศนคติต่อวัฒนธรรมไทยโดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน 15.68 และหลังเรียน 29.49 (t = 17.18, df = 36, Sig=.01) และ 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้เทคโนโลยีการเดินทางเสมือนจริงโดยรวมอยู่ในระดับมาก
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 85/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Virtual Reality Applications and Impacts · Education and Learning Interventions · Augmented Reality Applications
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
ปริศนา มัชฌิมา · บรรพต พิจิตรกำเนิด · บุญญลักษม์ ตำนานจิตร · สายสุดา ปั้นตระกูล · Suan Dusit University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง