ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
This paper explores the transition of vernacular architecture from rural traditions to urban adaptations,expanding the discussion toward what may be termed the “urban vernacular.” While rural vernacular has longbeen associated with natural materials, collective labour, and the continuity of cultural wisdom, the urbanvernacular emerges in contexts marked by industrialised construction, consumer culture, and the negotiationof everyday life in rapidly growing cities. Privately-Owned Public Spaces (POPS) in Bangkok are introducedas illustrative cases through which these dynamics can be observed. Although designed as commercial interiors,malls and their semi-public areas are tactically re-appropriated by diverse groups: students transform foodcourts into study zones, elderly visitors establish routines of repeated occupation, and youth communitiesadapt mirrored walls for dance practice. Such activities reveal how POPS, despite their regulated and privatelymanaged frameworks, provide informal third places that foster social interaction, comfort, and adaptability. Thestudy employed non-participant observation and photographic documentation across selected malls, focusingon patterns of use that extend beyond consumption. These observations highlight how POPS serve as a lensto interpret broader processes of vernacular transition. The paper argues that urban vernacular heritage liesless in the preservation of form than in the recognition of lived practices that sustain cultural meaning. Byframing POPS as an example rather than an endpoint, the research underscores the resilience of improvisation,collectivity, and cultural continuity within contemporary urban conditions. While these spaces demonstratevernacular resilience through everyday improvisation, the analysis also exposes their precarity, a conditionshaped by surveillance, selective tolerance, and corporate governance that renders user autonomy contingentand unstable. This tension between resilience and precarity defines the contested terrain of urban vernacularpractices within Bangkok’s privately-owned public spaces.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 79/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Architecture and Cultural Influences · Architectural and Urban Studies · Urban and sociocultural dynamics
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Supitcha Tovivich · Silpakorn University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง