เครือข่ายวิจัยการศึกษาวิชาชีพสุขภาพขยายตัว แต่ศูนย์อำนาจยังอยู่ในประเทศรายได้สูง

ข้อค้นพบสำคัญ

• ชุดข้อมูลมี 13,187 บทความ ผู้เขียน 45,366 คน และ 162 ประเทศ ผลผลิตรายปีเพิ่ม 2.7 เท่า ส่วนจำนวนผู้เขียนแตกต่างกันต่อปีเพิ่ม 3.7 เท่าระหว่างปี 2015–2024
• สัดส่วนบทความจากประเทศรายได้สูงล้วนลดจาก 86% เป็น 63% ขณะที่บทความจากประเทศนอกกลุ่มรายได้สูงล้วนเพิ่มจาก 6% เป็น 26% แต่ผลงานของประเทศรายได้สูงและรายได้ปานกลางค่อนข้างสูงมากกว่า 60% ยังไม่มีความร่วมมือระหว่างประเทศ
• ในผลงานร่วมระหว่างประเทศ ประเทศรายได้สูงปรากฏใน 70% และ 45% เป็นความร่วมมือระหว่างประเทศรายได้สูงด้วยกัน ประเทศรายได้น้อยมีเพียง 164 ผลงานร่วม โดย 65% จับคู่กับประเทศรายได้สูง
• ความร่วมมือ UMIC–LMIC มี 41 ผลงาน LMIC–LIC มี 11 ผลงาน และไม่พบงานร่วมข้ามประเทศที่เป็น LIC ล้วน แม้จำนวนประเทศเพิ่มจาก 72 เป็น 162 จำนวนลิงก์เกือบสิบเท่า และความหนาแน่นเพิ่มจาก 8% เป็น 14%
• small-world coefficient ลดจาก 8.55 เป็น 4.39, modularity จาก 0.200 เป็น 0.172 และ homophily จาก 0.53 เป็น 0.39 สะท้อนการเชื่อมข้ามกลุ่มมากขึ้น แต่การลด homophily ส่วนหนึ่งมาจากการเชื่อม LIC–HIC ไม่ใช่เครือข่ายที่ LIC เป็นผู้นำ

ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก

งานให้หลักฐานเชิงโครงสร้างว่าการมีส่วนร่วมทั่วโลกขยายขึ้นจริง แต่การนับประเทศหรือบทความเพียงอย่างเดียวอาจซ่อนการพึ่งพาศูนย์กลางเดิมได้ วารสาร ผู้ให้ทุน และเครือข่ายวิจัยสามารถใช้ตัวชี้วัดเหล่านี้ติดตามว่าความร่วมมือใต้–ใต้ การเป็นผู้นำจากประเทศรายได้น้อย และบทบาทเชื่อมเครือข่ายเพิ่มขึ้นหรือไม่ อย่างไรก็ดี ตำแหน่งในเครือข่ายผู้ร่วมประพันธ์เป็นเพียงตัวแทนเชิงโครงสร้าง ไม่ได้พิสูจน์ว่าใครกำหนดคำถาม ควบคุมเงินทุน ได้รับเครดิต หรือมีอำนาจบรรณาธิการ