งานนี้ตรวจคุณสมบัติการวัดของแบบประเมิน Rosenberg Self-Esteem Scale ฉบับไทยที่ปรับถ้อยคำโดยคำนึงถึงวัฒนธรรมในนักเรียนโรงเรียนประจำ 443 คน CFA สนับสนุนโครงสร้าง bifactor ที่มีปัจจัยความภาคภูมิใจตนเองทั่วไปเด่นและมีความแปรปรวนส่วนที่เกี่ยวกับทิศทางถ้อยคำหลงเหลือ การวิเคราะห์ Rasch สนับสนุนความเป็นมิติเดียวโดยสาระสำคัญ ความสอดคล้องของข้อคำถามที่ยอมรับได้ ความเชื่อมั่นสูง และลำดับหมวดคำตอบที่เป็นระเบียบ ไม่พบข้อคำถามที่มี differential item functioning ตามเพศเกินเกณฑ์ที่กำหนด ความสัมพันธ์กับความยืดหยุ่นทางใจเป็นบวก r=0.589 และอาการซึมเศร้าเป็นลบ r=-0.601 แต่ความแม่นยำลดลงในผู้มีความภาคภูมิใจตนเองสูงและยังต้องทดสอบในกลุ่มที่หลากหลายกว่า
ข้อค้นพบสำคัญ
- CFA สนับสนุนแบบจำลอง bifactor ซึ่งคะแนนส่วนใหญ่สะท้อนความภาคภูมิใจตนเองทั่วไป ขณะที่ความแปรปรวนบางส่วนยังสัมพันธ์กับถ้อยคำเชิงบวกและเชิงลบ
- Rasch modeling สนับสนุนความเป็นมิติเดียวโดยสาระสำคัญ ข้อคำถามมีความพอดีที่ยอมรับได้ ความเชื่อมั่นสูง และเกณฑ์หมวดคำตอบเรียงลำดับตามที่คาด
- ไม่มีข้อคำถามใดแสดง DIF ตามเพศขนาดมากตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า แต่ผู้เขียนยังเรียกร้องการทำซ้ำในกลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่และสมดุลเพศกว่า
- คะแนนสัมพันธ์กับความยืดหยุ่นทางใจในทิศบวก r=0.589 และอาการซึมเศร้าในทิศลบ r=-0.601 โดย p
- การกำหนดเป้าหมายของข้อคำถามให้ความแม่นยำลดลงที่ระดับความภาคภูมิใจตนเองสูง ข้อคำถามที่แก้ไขหมายเลข 8 ทำงานได้ดี ส่วนหมายเลข 7 อ่อนกว่าแต่ยังอยู่ในระดับยอมรับได้
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
งานสนับสนุนหลักการว่าการปรับถ้อยคำตามวัฒนธรรมอาจรักษาเนื้อหาของแบบวัดได้ดีกว่าการลบข้อคำถามที่มีปัญหา และการใช้ทั้ง CFA กับ Rasch ช่วยเห็นทั้งโครงสร้างและพฤติกรรมรายข้อ หากทำซ้ำได้ เครื่องมือนี้อาจช่วยงานสำรวจและประเมินโครงการสุขภาพจิตวัยรุ่นในไทย อย่างไรก็ตาม ไม่ควรใช้คะแนนเป็นการวินิจฉัยภาวะซึมเศร้าหรือคัดสินรายบุคคลโดยไม่มีเกณฑ์และการตรวจสอบเพิ่มเติม
บทบาทของนักวิจัยไทย
ผู้เขียนทั้งห้าคนมีสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้แก่ Justin DeMaranville, Peerapat Naprung, Supisara Prompila, Nahathai Wongpakaran และ Tinakon Wongpakaran ครอบคลุมหลักสูตรสุขภาพจิต คณะแพทยศาสตร์ และภาควิชาจิตเวชศาสตร์ งานใช้ภาษาและบริบทวัยรุ่นไทยโดยตรง จึงเป็นผลงานพัฒนาเครื่องมือในประเทศ ไม่ใช่เพียงการนำค่าคะแนนต่างประเทศมาใช้ แต่กลุ่มตัวอย่างโรงเรียนประจำยังไม่แทนวัยรุ่นไทยทั้งหมด
ข้อจำกัดที่ควรรู้
ตัวอย่างมาจากโรงเรียนประจำและความสมดุลระหว่างเพศยังจำกัด จึงอาจไม่ครอบคลุมนักเรียนทั่วไป เยาวชนนอกระบบ ผู้ป่วย หรือวัยรุ่นจากภูมิภาคและฐานะอื่น ข้อมูลภาคตัดขวางและสหสัมพันธ์กับความยืดหยุ่นหรืออาการซึมเศร้าไม่พิสูจน์เหตุและผลหรือความสามารถวินิจฉัย บทคัดย่อไม่รายงาน test–retest หรือความไวต่อการเปลี่ยนแปลง การวัดปลายช่วงความภาคภูมิใจตนเองสูงมีความแม่นยำน้อยกว่า ข้อ 7 ยังอ่อนกว่า และควรตรวจซ้ำในตัวอย่างอิสระโดยคำนึงถึงการเกาะกลุ่มตามโรงเรียน